OVER MIJ

Ghislaine is een Franse naam (de ‘s’ spreek je niet uit, de ‘g’ zoals de ‘g’ in het Engelse ‘glass’). Dat komt goed uit, want ik hou van Frankrijk. Ik heb er van mijn geboorte (in 1983) tot de leeftijd van tweeënhalf jaar gewoond en vervolgens nog eens van mijn achtste tot mijn veertiende. Tussendoor woonde ik in Senegal, daarna in Laos en Vietnam.

Al die jaren zat ik op Franse scholen, dus al mijn culturele referenties tot mijn achttiende (toen ik in Nederland ging studeren) zijn Frans. Van boeken tot televisieprogramma’s en muziek, van etenstijden tot omgangsvormen. Dat is handig om te weten als ik je glazig aankijk als je tegen mij begint over Debiteuren/Crediteuren of je ergert aan het feit dat ik je blijf vousvoyeren terwijl je dat niet nodig vindt (wat hier dan weer niet doe, maar dat terzijde).

Voor alle duidelijkheid, ik heb een Nederlands paspoort, altijd gehad. Ik woon ook al ruim vijftien jaar in Nederland, dus ik ben inmiddels aardig ingeburgerd. Maar ik zal altijd een zwak blijven houden voor la douce France. Daarom moet ik niet te vaak naar Franse chansons luisteren want daar word ik heel melancholisch van. *Soupir*

Mijn andere grote liefde is Zuidoost Azië en in het bijzonder Vietnam. Ik woonde aan het eind van de middelbare school twee jaar in Hanoi en de stad heeft een onuitwisbare indruk op mij gemaakt. In een reportage die ik maakte toen ik terugkeerde in 2010, probeer ik uit te leggen waarom. Hoewel ik er graag ooit weer zou gaan wonen, ben ik voor nu heel tevreden in dit vlakke land met mijn huisje, boompje, peuter en baby.